İspanya 1-0 Arjantin: Finalin kırılma anı, Messi'nin turnuvası ve ödül tartışması

Dünya Kupası finali İspanya'nın 1-0'lık galibiyetiyle bitti ve Lionel Messi'nin son büyük turnuvası kupasız kapandı. Maçın ardından yapılan yayında final, Messi'nin turnuva boyunca ortaya koyduğu performans, ödül tartışmaları ve Galatasaray'ın transfer dönemi ele alındı. Değerlendirmenin ana hattı şu: İspanya kazanmayı hak etti, ama Arjantin'i finalde çaresiz bırakan asıl şey rakibinin üstünlüğünden çok kendi kurduğu oyun ve kendi hatası oldu.

Kırılma anı: Enzo Fernández'in kırmızısı

Yayında finalin kırılma noktası net biçimde işaretlendi: Enzo Fernández'in gördüğü kırmızı kart. Orta sahada yapılan ve maçın gidişatı açısından hiçbir karşılığı olmayan bir müdahale sonrası gelen bu kart, Arjantin'in elindeki tek planı da bitirdi.

Enzo atıldığında bu iş bitti.

Gerekçe basit: Arjantin zaten hücumda dünyanın en iyisi olan, ama 39 yaşında olduğu için savunma katkısı sınırlı kalmak zorunda olan bir oyuncuyla sahadaydı. Böyle bir kadroda geri kalan oyuncuların eforla oynaması, hepsinden önce de eksik kalmaması gerekiyordu. Yorumcunun ifadesiyle, kendinden daha iyi bir takıma karşı maçı sonuna kadar berabere götürüp penaltılara taşıyan bir takımı kimse yargılamazdı. Asıl sorun, o ihtimalin kendi eliyle ortadan kaldırılmasıydı. Enzo kalsa da İspanya büyük ihtimalle kazanırdı, ama bu artık bilinemez.

İlk yarı sanıldığı kadar iyi değildi

Maçın algısına dair itiraz da buradan geliyor. Yayında paylaşılan ilk yarı verisine göre İspanya'nın üç şutu vardı ve isabetli iki şutun ikisi de maçın hemen başında geldi. O erken tempo, maçın tamamına dair yanıltıcı bir izlenim yarattı. Oysa ilk 45 dakika kısır geçti. Arjantin bir puana razı, kendi sahasına gömülmüş bir takım gibi oynadı. Güzel bir maç değildi, ama Arjantin'in istediği maçtı. İspanya'nın gerçekten koptuğu bölüm ikinci yarıydı.

"Daha iyi oynayan kazanmalıydı" argümanına ise itiraz var. İspanya'nın daha iyi oynadığı ve kazanmayı hak ettiği kabul ediliyor. Ama daha iyi oynamak tek başına kazanmayı garanti eden bir şey değil. On kişi kalan bir rakibi domine etmek, bulduğun pozisyonlarda skoru açmak ve son bölümde baskı yememek gerekiyor. Üstelik İspanya'nın finalde fark yaratacak gerçek bir skoreri yoktu. Pozisyonlar bulundu, bitiriciliğe dönüşmedi. On kişi kalan Arjantin ise son bölümde iki korner ve iki serbest vuruş buldu, Messi'nin ortasında İspanyol savunması araya girdi, bir başka yarım fırsatta vuruş dışarı gitti.

Sırtında takım taşıyan bir 39 yaşındaki

Yayının en net tezi Messi üzerine. Turnuvanın açık ara en iyi oyuncusuydu ve bireysel olarak 2022'de yaptığından fazlasını yaptı. 2022'de bu kadar çok maç çözmek zorunda kalmamıştı. Mısır maçının çevrilme ihtimali yoktu, 24 yaşındaki Messi gibi oynayıp maçı aldı. İsviçre maçında önde olan takım maçı uzatmaya taşıdı ve onu daha da yordu. İngiltere maçında ikinci yarı boyunca kendini hırpaladı. Yeşil Burun Adaları maçı da uzatmaya gitti. Bu yıpranmayla İspanya karşısına çıkarıldı.

Finalde ise Arjantin ona top getiremedi. Rakip yarı sahaya otuz saniye yerleşemeyen, Messi'yi denklemin dışına iten bir oyun kuruldu. Messi maç içinde devre dışı kalınca Arjantin'in gerçek yüzü ortaya çıktı: birçok takımdan daha problemli bir kadro. Messi'nin futbolu bıraktığına dair bir açıklaması yok, ancak bir sonraki Dünya Kupası'nda 43 yaşında olacağı için sahada görülmesi beklenmiyor. Yayında ayrıca, Messi'yi savunduğu için kendisine yöneltilen hakaret ve iftira niteliğindeki yorumlar konusunda hukuki yollara başvurulacağı belirtildi.

Uzatmalarda Messi çıkmalı mıydı

Yayının en tartışmalı önerisi bu. Fiziksel geçen, on kişi kalınan bir maçta koşan basan bir santrforla oynamanın daha doğru tercih olabileceği söylendi; örnek olarak Lautaro Martínez verildi. Bunun için teknik direktör Scaloni'nin o cesareti göstermesi gerekiyordu. Messi'ye "on kişiyiz, ne diyorsun" diye sorulsa kabul edeceği düşünülüyor. Emsal de hazır: EURO 2016 finalinde Portekiz'in yıldızı 17. dakikada oyundan çıktı, golü uzatmalarda sıradan sayılan bir oyuncu attı ve bugün kimse "o finalde yoktu" demiyor. Kupa alınınca kazanan herkes kazanmış oluyor.

Ödüller: Rodri itirazı ve Ballon d'Or tahmini

Turnuvanın oyuncusu ödülünün Rodri'ye verilmesi popülizm olarak değerlendirildi. Yayında verilen sıralama net: birinci Messi, ikinci Mbappé. Rodri kendi rolünü iyi oynadı, ama turnuvaya damga vuran bir performans ortaya koymadı. Şampiyon takımdan bir isim seçilecekse, beş gol dört asistle Yamal daha güçlü bir aday olurdu.

Ballon d'Or için tahmin ise Harry Kane. Gerekçe, Rodri'nin sezon içinde yeterince oynamamış olması ve altı numara pozisyonundan gol-asist katkısı üretmemesi. Ballon d'Or kazandığı sezondaki gol katkısı sayıları bu kez ortada yok. Mbappé bile Rodri'den daha mantıklı bir tercih sayılıyor, ama en mantıklısı Kane. Messi'nin ciddi oy alacağı, kazanmasının ise beklenmediği söylendi. Turnuva genelinde Mbappé, Dembélé, Kane, Bellingham ve Haaland'ın iyi birer turnuva çıkardığı belirtildi.

Galatasaray: Leão gündemi ve çözülmeyen sorunlar

Yayının ikinci yarısı transfer dönemine ayrıldı. Leão gündemi gerçekçi bulunmuyor: on gündür somut bir gelişme yok ve başlık, ağustosa kadar zaman kazandıran bir gündem gibi duruyor. Hatırlatma da eski. Kombineler bitene kadar süren transfer vaadi, sonra son güne kalan beklenmedik isimler.

Asıl itiraz kadro mantığında. Kanatlar dolu. Sané'den çıkılmadan kanat transferi yapmanın anlamı yok, çünkü sonuç Sané'nin ya da Barış Alper'in yedek kalması olur. Boş olan yerler sekiz ve on numara. Osimhen'e top verecek oyuncu yok, hücumdaki isimlerin üçü de bireysel oynuyor, bekler hücum katkısı üretmiyor. Bu tabloda Leão profili, Osimhen'e en az uyacak oyunculardan biri olarak görülüyor. Aynı itiraz daha önce Zaha transferi için de yapılmıştı ve tutmuştu.

Yabancı kontenjanı ayrı bir başlık. Aynı bölgeye iki yabancı bağlanmış durumda ve bu isimlerin sakatlık geçmişi riskli. Kalecisi, stoperi ve kanadı banko Türk oyunculardan kurulu bir takımın on yabancı sınırında zorlanması anlaşılır bulunmuyor, önce birinden çıkılması gerektiği söyleniyor. Arkasındaki sebep de tek: yönetimde fikri olanlar var, ama fikir birliği yok. Bu yapıdan hızlı değil hantal hamleler çıkıyor. Icardi ayrılığında eleştirilen şey de ayrılığın kendisi değil, yapılış biçimiydi.